و كار در خانه را بسيار جدي تلقي مي كنند . رشد اين پديده چنان بوده است كه  از آن به

عنوان موج چهارم در قرن بيست و يك نيز ياد مي كنند.

  شركت هايي كه براي فروش كالا و خدمات خود از اين روش هاي نوين استفاده مي كنند

 در واقع هزينه هاي توزيع كنندگان و هزينه هاي تبليغات خود را بين بازاريابان مستقل تقسيم

مي كنند ، زيرا اعتقاد بر اين است كه كارايي اين شيوه يعني تبليغ شفاهي و دهان به دهان
  
 بسيار موثر تر از ساير شيوه هاي تبليغاتي و توزيع از طريق موزعين بزرگ است . شايد هم

سما روزانه ، به طور نا خود آگاه بر حسب عادت براي شركت ها و افراد زيادي تبليغ مي كنيد ،

 بدون اينكه در سودي كه آن فرد يا شركت به دست مي آورد سهيم باشيد.

  به طور مثال فرض كنيد يكي از دوستان شما از شهري ديگر به شهر شما مي آيد و از شما

 سوال مي كند كه آدرس يكي از بهترين رستوران هاي شهر را به وي بگوييد. شما هم  بر

اساس اطلاعات خود به طور مثال رستوران ( الف ) را  به وي معرفي مي كنيد دوست شما

 به اتفاق خانواده و شايد دوستان خود به آن رستوران رفته و سبب كسب در آمد براي  صاحب

رستوران مي شود . نقش شما در اين ميان به عنوان معرف چه بوده است ؟

حال اگر صاحب رستوران فردي آينده نگر باشد و به شما بگويد اگر تعداد معيني از افراد توسط

 شما به اين رستوران معرفي شوند، شما مي توانيد به اتفاق خانواده تان به طور رايگان 
  شامي را مهمان رستوران باشيد ديگر شما ازاين معرفي،  بدون بهره نخواهيد بود و

تبليغ شفا هي شما نيز ارزشمند خواهد شد .

 در حقيقت صاحب اين رستوران شما را در سود به دست آمده به نوعي شريك نموده است.

 بروشور، چاپ آگهي در کتاب هاي مختلف و... را در پيش گرفت، نهايتاً در مرداد ماه سال 

 83 تصميم گرفت به جاي تمام ابزار هاي تبليغاتي سنتي، از روش نوين بازاريابي اينترنتي